Düşmüştüm, zordaydım, halim, durumum hiç iyi değildi.
ne yapacağımı bilemiyordum. Ticarette iflas etmiştim. Neyim varsa hepsini kaybetmiştim.

Biliyordum veran Allah, alan Allah. Hayat imtihandı.
Ben iflas ile imtihan oluyordum, dostlarım dediklerim de benim halimle imtihan oluyorlardı.

Tanıdığım ne kadar dostum, arkadaşım varsa hiç kimse etrafımda kalmadı. Her gün arayıp 'nasılsın iyi misin, bu gün ne yapıyoruz' diyenler birden etrafımdan kayboldular.

Anladım sadece ticaretten değil, ticaret neticesinde kaybettiğim para ile birlikte dost bildiklerim de teker teker kaybolmuşlardı etrafımdan.

Güya Müslümanız, güya gardaşız, güya iyi ve kötü günde birlikteyiz. Düşerse kaldırır, düşersek elimizden tutarlar derdim ama öyle değilmiş...

Artık silinmiştim, yokluğum hiç kimsenin umurunda değildi. Menfaatler bitince dostluklar da bitiyormuş.

Haksızlık etmek istemiyorum, menfati olmayan arkadaşlarım da vardı elbet.
Ama onlarda aman benden bir şey istemesin diyerek usulca uzaklaşmışlardı etrafımdan.

Bir gün bii Yahudi arkadasım geldi. duydum ki zor durumda imişşin dedi.
Maddi manada sıkıntıya girmişşin dedi.
Bak istediğin kadar bende açık kredin var ( açık ve net Milyon rakam ifade ediyor) Ne zaman istersen gel hazır alabilirsin, ticarette bu tür şeyler yaşanır, dedi.

Başına gelen bu hadiseyi böyle anlattı .bir dostumuz.
Sen bilmezsin ama bunu yaşadım hocam diyor ve halimizi izah ediyordu aslında...

İşte Müsümanın Müslümana zor günllerinde ki tavrı.
Bunlar bizim yüreğimizi yakan gerçekler.
Düşene el uzakmak yerine defterimizden de silip atıyoruz..
Belki hepimize bir ayna olur niyetiyle paylaşmak istedim.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.